Schowaj/Wysuń odtwarzacz Youtube
zamknij okno i wyłącz film     odtwórz dowolny film z YT
Na forum są teraz:
Bing [Bot]
9429d8e5662abc74a6fb07820cfeba5b
9429d8e5662abc74a6fb07820cfeba5b
Strona 4 z 4 [ Posty: 93 ]

*< 1 2 3 4
Utwórz nowy wątek   Odpowiedz w wątku

Pokaż pierwszy nieprzeczytany post

Drukuj
Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość
Re: Kierunki rozwoju człowieka Napisane: poniedziałek, 1 lut 2016, 15:31
sirAzgar
Avatar użytkownika
reputacja mistrzowska
Załoga FN
Ostatnio widziany(a):
piątek, 19 sty 2018, 20:30
 
   
0
Cytuj:
ą 2 kierunki rozwoju człowieka i ogólnie wszechświata:
czyli:
-ekstaza
-cierpienie.


Znaczy sex i małżeństwo potem hahahaha

Błąd jest przywilejem filozofów, tylko głupcy nie mylą się nigdy.
Sokrates
Re: Kierunki rozwoju człowieka Napisane: niedziela, 7 lut 2016, 10:14
Mistyk
Avatar użytkownika
reputacja neutralna
Doświadczony Astronauta
Ostatnio widziany(a):
-
 
   
0
no to nie było dla jaj :)
możemy albo być spełnieni albo wręcz na odwrót :twisted:
Re: Kierunki rozwoju człowieka Napisane: niedziela, 27 lis 2016, 16:53
PiotrMati

reputacja neutralna
Astronauta
Ostatnio widziany(a):
-
 
   
0
Wznoszenie się człowieka

Z samego dna inteligentnej egzystencji,istota czasu i osobowość materialna wznosi się przez
ewolucyjne sfery przestrzeni,udowadniając tym samym wykonalność planu wznoszenia się,
dowodząc na zawsze sprawiedliwości i prawości przykazania Ojca Uniwersalnego,danego
niepozornym istotom przebywającym na światach;”Bądźcie zatem doskonali,nawet tak,jak ja
doskonały jestem”.

Wszystkie ewolucyjne światy,zamieszkałe przez śmiertelników posiadają tych wiernych synów
Boga,synów łaski i miłosierdzia,istoty śmiertelne należące do Boskiej rodziny i dlatego nazywane
są Synami Boga. Są to ci śmiertelnicy,którzy otrzymali polecenie Ojca Uniwersalnego „Bądźcie
doskonali,nawet tak,jak ja doskonały jestem”.

Jest grupa śmiertelników(nieliczna),która postanowiła czynić wolę Boga,ci ludzie przechodzą do wieczności bez przechodzenia przez portale śmierci. Są oni wybierani z każdej rasy i z każdego
pokolenia. Przechodzą swoje okręgi psychiczne(kosmiczne) żyjąc w ciele materialnym-śmiertelnym,aż dotrą do sfery morontialnej wciąż będąc na świecie ale nie są z tego świata,nie są
z gleby i osiągają potencjały nieśmiertelności,idąc do wieczności.

Jest jeszcze inna grupa śmiertelników,którzy mają nie kwestionowane możliwości wznoszenia się
do Raju,do Ojca Uniwersalnego,to są ci śmiertelnicy,którzy zostali zaliczeni do rezerwowych korpusów przeznaczenia.

Tożsamość śmiertelnika jest krótkotrwałym,czasowo-życiowym stanem we wszechświecie;jest ona
rzeczywista zaledwie tak dalece,jak osobowość zechce stać się trwałym fenomenem wszechświatowym. Tożsamość człowieka polega na posiadaniu obwodu umysłu,który został
podporządkowany aktom wyboru według woli osobowości ludzkiej. Jest to jednak tylko materialna
i czysto przejściowa postać tożsamości. Tożsamość może być związana z formami energii nieożywionej.

Istoty ludzkie posiadają tożsamość jedynie w sensie materialnym. Takie właściwości jaźni wyrażają
się w formie materialnego umysłu,który działa w systemie energii intelektu. Jednak osobowość
śmiertelnika,w wyniku jej własnego wyboru posiada możliwość zmiany miejsca pobytu swej
tożsamości,od przemijającego systemu materii-intelektu,do wyższego systemu morontii duszy,
który w powiązaniu z Dostrajaczem Myśli stworzony jest jako nowy nośnik przejawów osobowości.

I to jest właśnie prawo wyboru-wszechświatowe insygnia istoty z wolną wolą-co stanowi najwyższą
szansę człowieka i jego najwyższą kosmiczną odpowiedzialność. Przeniesienie,od materialnych
związków do tożsamości morontialnej,dokonuje się przez szczere,wytrwałe i niezłomne postanowienie poszukiwania Boga przez istotę ludzką.

W momencie śmierci funkcjonalna tożsamość,związana z ludzką osobowością,przestaje istnieć w
skutek ustania ruchu życiowego. Osobowość ludzka,podczas gdy przewyższa swe części składowe,
zależy od nich,gdy idzie o funkcjonalną tożsamość. Przerwanie życia niszczy materialne formy
mózgowe,które stanowią podstawę umysłu a zniszczenie umysłu kończy świadomość.
Świadomość takiej istoty nie może się znowu pojawić,aż nie zostanie zorganizowany taki układ
kosmiczny,który pozwoli tej samej ludzkiej osobowości,działać znowu w powiązaniu z żywą energią.

Materialna jaźń,ego-istota ludzkiej tożsamości,uzależniona jest w życiu materialnym od ciągłego
funkcjonowania materialnego nośnika życia,od ciągłego istnienia tej chwiejnej równowagi energii
i intelektu,którą nazywa się życiem.

Jednak indywidualność,która ma wartość życia wiecznego,indywidualność,która może przewyższyć
doświadczenie śmierci,kształtuje się tylko dzięki tworzeniu potencjału przeniesienia siedziby
tożsamości rozwijającej się osobowości,z przejściowego nośnika życia-ciała materialnego-do bardziej trwałej nieśmiertelnej natury,duszy morontialnej oraz dalej do tych poziomów,na których
dusza nasyca się rzeczywistością duchową i w końcu osiąga duchowy status. Po śmierci materialne ciało wraca do świata pierwiastków,z których powstało,kinetyczne stadia i formy duszy stają się
statycznymi formułami tożsamości,są one niezbędne do ponownego uosobienia,składania przetrwałej osobowości,co daje śmiertelnikowi świadomość.

Po śmierci ciała materialnego trwają dwa nie materialne czynniki przetrwałej osobowości;
istniejący wcześniej Dostrajacz Myśli,z pamięciowym zapisem działalności śmiertelnika oraz
znajdująca się pod nadzorem opiekuna przeznaczenia pozostaje nieśmiertelna,morontialna dusza
zmarłego śmiertelnika. Dla tych,którzy nie mają osobistych opiekunów seraficznych,grupowi opiekunowie wiernie i sprawnie spełniają te same powinności-przechowywania tożsamości
i zmartwychwstania osobowości.

Dusza-średni umysł morontialny otrzymuje tożsamość gdy przejmuje ją od grupowego opiekuna
seraficznego,osobisty,seraficzny opiekun przeznaczenia. Z chwilą gdy osobowość otrzymuje
osobistego,seraficznego opiekuna przeznaczenia w umysł śmiertelnika bezceremonialnie wkracza
Dostrajacz Myśli i to stanowi początek zaistnienia nieśmiertelnej morontialnej duszy-określanej
jako średni umysł. Serafini są niezbędni do ponownego połączenia osobowości.

W momencie śmierci człowieka Dostrajacz Myśli chwilowo traci osobowość,ale nie tożsamość;
ludzki podopieczny chwilowo traci tożsamość,ale nie osobowość. Osobowość człowieka jest
wieczna,ale w tym co dotyczy tożsamości,jest ona warunkową wieczną rzeczywistością.

Umysł zawsze oznacza obecność-funkcjonowanie żywej służby,z dodatkiem zróżnicowanych
systemów energii a odnosi się to do wszystkich poziomów i wszystkich rodzajów umysłu.
Umysły czasu-przestrzeni,powstałe z energii czasu i przestrzeni,podlegają mechanizmom czasu
i przestrzeni.

Rozwijający się umysł zwierzęcy,podczas gdy naturalnie szuka Boga,nie zna Boga sam z siebie
i sam w sobie. Wyposażenie umysłowe poszczególnego zwierzęcia,człowieka,morontianina,
wznoszącego się w duchu czy finalisty,zawsze jest miarodajne dla sformułowania odpowiedniego
i pożytecznego ciała dla tożsamości takiej istoty żywej. Umysł zawsze jest twórczy. Jednak fenomen istnienia osobowości,albo forma tożsamości jako taka,nie są przejawem energii,ani fizycznej,ani umysłowej ani duchowej. Kształt osobowości jest aspektem formy istoty żywej;
oznacza zestawienie różnych energii i to właśnie,z dodatkiem życia oraz ruchu,jest mechanizmem
istnienia istoty.

Kosmiczny umysł,w powiązaniu ze służbami przybocznych umysłów-duchów,rozwija odpowiednie
materialne tabernakulum,dla wyłaniającej się istoty ludzkiej. Tak jak śmiertelne ciało jest osobiste
i charakterystyczne dla każdej istoty ludzkiej. Życie ma charakterystyczną cechę aktywizacji i przeobrażania wszechświatowej energii. Utrata tożsamości oznacza powrót do stanu energii.
Dyspozytorzy Mocy i Kontrolerzy Fizyczni są wyposażeni w zdolność aktywizacji,przekształcania ukierunkowywania i koncentracji różnorodnych energii kosmicznych.

Umysł przed przybocznym duchem.
-jest to nieempiryczny poziom umysłu,na światach zamieszkałych znajduje się on pod opieką
Nadrzędnych Kontrolerów Fizycznych,
-jest to umysł mechaniczny,nie zdolny do uczenia się intelekt najbardziej prymitywnych form życia
materialnego,tym nie mniej nie zdolny do uczenia się umysł,oprócz prymitywnego życia planetarnego,funkcjonuje na wielu innych poziomach.

Umysł przybocznego ducha.
-jest to służba Matki Ducha wszechświata lokalnego funkcjonująca przez jej siedem przybocznych
umysłów-duchów,na zdolnym do uczenia się(nie mechanicznym)poziomie umysłu materialnego,
1.jako pod ludzki(zwierzęcy)intelekt,w pierwszych pięciu przybocznych,
2.jako ludzki(etyczny)intelekt w siedmiu przybocznych,
3.jako intelekt nadludzki(pośredni)w ostatnich dwu przybocznych.

Siedem przybocznych-umysłów duchów przydzielono Ziemi w czasie pierwszego przybycia na
Planetę Nosicieli Życia,którzy po raz pierwszy zaszczepili plazmę życia w planetarnych wodach Ziemi. Poprzez cały,długi,ewolucyjny rozwój życia planetarnego,ci niestrudzeni opiekunowie
umysłu wciąż rejestrowali coraz większą możliwość kontaktowania się z kolejno poszerzającymi się zdolnościami umysłu,stopniowo coraz bardziej zaawansowanych stworzeń zwierzęcych. Każdy
przyboczny umysł-duch posiada siedem częstotliwości,każda częstotliwość posiada siedem
pod częstotliwości razem 49 pod częstotliwości.

Przyboczny umysł-duch intuicji rozpoczął pracę w mózgu zwierzęcym na częstotliwości 27 herców,
i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu,gdy mózg ewolucyjnego zwierzęcia otrzymał urządzenie odbiorcze umożliwiające odbieranie wpływów duchowych oddziałujących na inteligencje zwierzęcia. Tylko przyboczny umysł-duch intuicji z początku mógł funkcjonować w instynktownym i odruchowym behawiorze prymitywnego życia zwierzęcego.

Przyboczny umysł-duch intuicji kończy swą pracę na częstotliwości 21 herców beta mózgu człowieka. W mózgu człowieka pracuje na pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch intuicji-szybkiej percepcji,prymitywne,wrodzone instynkty odruchowe,
kierunkowe i inne wyposażenia samozachowawcze wszystkich stworzeń z umysłem. Jest to jedyny
przyboczny działający tak szeroko w niższych klasach życia zwierzęcego i jedyny mający szeroki
funkcjonalny kontakt z nieuczącymi się poziomami umysłu mechanicznego.

Przyboczny umysł-duch zrozumienia rozpoczyna pracę w mózgu zwierzęcym na częstotliwości 26
herców i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu. W intelekcie ludzkim rozpoczyna pracę na
częstotliwości 21 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 36 do 42 poziomu,kończy swą pracę
na częstotliwości 20 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch zrozumienia jest to impuls koordynacji,spontaniczne i pozornie automatyczne kojarzenie idei. Jest to dar koordynowania nabytej wiedzy,zjawisko szybkiego
zrozumienia,błyskawicznego osadu i natychmiastowej decyzji. Wraz z wyodrębnieniem się wyższych gatunków,duch zrozumienia mógł wyposażyć takie stworzenia w dar spontanicznych
skojarzeń idei.

Przyboczny umysł-duch odwagi rozpoczyna pracę w umyśle zwierzęcia na częstotliwości 25 herców i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu. W intelekcie ludzkim duch odwagi rozpoczyna
pracę na częstotliwości 21 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 29 do 35 poziomu. Kończy
swą pracę na częstotliwości 19 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch odwagi jest to wyposażenie wierności-w istotach osobowych podstawa
zdobywania charakteru oraz intelektualne korzenie niezłomności moralnej i duchowego męstwa.
Duch ten,gdy oświecony jest przez fakty oraz inspirowany prawdą staje się tajemnicą bodźca
ewolucyjnego wznoszenia się kanałami inteligentnego i sumiennego ukierunkowania osobowości.
Gdy w akcji jest duch odwagi,rozwijające się zwierzęta wykształciły surową formę samoświadomości obronnej.

Przyboczny umysł-duch wiedzy rozpoczyna pracę w umyśle zwierzęcym na częstotliwości 24 herców i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu. W intelekcie ludzkim rozpoczyna prace na częstotliwości 21 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 22 do28 poziomu. Kończy swą pracę
na częstotliwości 18 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch wiedzy-ciekawość-matka przygód i odkryć,duch nauki;przewodnik i wierny towarzysz duchów odwagi i rady;ten bodziec,który prowadzi dar odwagi na użyteczną i
postępową drogę rozwoju. W rezultacie pojawienia się grupy ssaków,zaczął przejawiać się w coraz
większym stopniu duch wiedzy. Przyboczny umysł-duch wiedzy rozpoczął swoją pracę w umyśle zwierzęcym gdy pojawiły się ssaki wczesne. Mózgi tych zwierząt zostały wyposażone w urządzenia
odbiorcze do odbioru wpływów duchów intuicji,zrozumienia,odwagi i wiedzy aby rozwijać inteligencję tych zaawansowanych zwierząt. Ewolucja ssaków wczesnych doprowadziła do pojawienia się ssaków pośrednich.

Przyboczny umysł-duch rady rozpoczyna swą pracę w umyśle zwierzęcia na częstotliwości 23 herców i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu. W intelekcie ludzkim przyboczny umysł-duch rady
rozpoczyna pracę na częstotliwości 21 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 15 do 21
poziomu i kończy swą pracę na częstotliwości 17 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 43 do
49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch rady-bodziec społeczny,podstawa współpracy gatunku;zdolność istoty z wolą do zestrojenia się ze swymi współbraćmi;u niższych istot źródło instynktu stadnego. Ewolucja
ssaków pośrednich sprawiła,że zaczął działać duch rady,w rezultacie czego rozwinął się instynkt
stadny i zaczął się rozwój prymitywnego społeczeństwa.

Każdy śmiertelnik ludzki,który dotarł do ducha rady(17 herców beta mózgu)natychmiast otrzymuje osobistego opiekuna seraficznego-opiekuna przeznaczenia-anioła stróża. Z chwilą gdy śmiertelnik
ludzki otrzyma osobistego opiekuna przeznaczenia,natychmiast i bezceremonialnie,bez zaproszenia
w intelekt takiego śmiertelnika wkracza Dostrajacz Myśli,Boski Monitor,przed osobowy dar Ojca
Niebiańskiego jako wola Boga Ojca.

W momencie wejścia w intelekt ludzki Dostrajacza Myśli rodzi się morontialna dusza człowieka
jako potencjał nieśmiertelności. Dostrajacz Myśli niesie ze sobą dar Ojca Niebiańskiego dla
człowieka-nieśmiertelność. Podczas życia śmiertelnika w ciele,dusza jest w stadium embrionalnym;
rodzi się(zmartwychwstaje)w życiu morontialnym i rozwija się na światach morontialnych.

Z chwilą wejścia do intelektu ludzkiego Dostrajacza Myśli istota ludzka staje się człowiekiem. Przed tym wydarzeniem śmiertelnik ludzki jest istotą ludzką z wszelkimi potencjałami ale nie
człowiekiem. Boski Monitor uczłowiecza śmiertelnika ludzkiego,człowiek zostaje zarejestrowany
w rejestrach wszechświata jako obywatel wszechświata.

Intelekty mężczyzny i kobiety różnią się między sobą,również embriony duszy mężczyzny i kobiety
różnią się między sobą,dlatego Dostrajacze Myśli tworzą dusze mężczyzny i kobiety różniące się
między sobą,ta różnica utrzymuje się przez całą wieczność. Boski duch przybywa wraz z początkami moralnego funkcjonowania ludzkiego umysłu i to jest ta sytuacja,w której rodzi się dusza.

Mężczyzna,który osiągnął doskonałość jest synem,mężem i ojcem. Kobieta,która osiągnęła doskonałość jest córką,żoną i matką. Bóg Ojciec jest Ojcem i Matką w nim jest ukryta Matka.
W Ojcu jest ukryty syn,mąż i ojciec. Te troje są jednością. W Matce jest ukryta córka,żona i matka.
Te troje są jednością. W mężczyźnie jest ucieleśniony Ojciec i ukryta Matka. W kobiecie jest
ucieleśniona Matka i ukryty Ojciec.

Dlatego imię Ojca i Matki winny być jednakowo czczone,są one bowiem wielkimi siłami Boga
i jedno nie może istnieć bez drugiego w Jednym Bogu. Dlatego Bóg stanowi dwoje-męża i niewiastę,nie podzielonych,lecz dwoje w Jednym niepodzielnym i wieczystym,w którym są wszystkie rzeczy widzialne i niewidzialne.

Trzeba być cierpliwym,stagnacja oznacza pewną śmierć,ale zbyt szybki rozwój również jest
samobójczy. Postęp jest zawsze ku górze,w morontii i na światach ducha i tylko powolny,tylko przez równie stopniowe stadia. Życie moralne,jest nieprzerwanym łańcuchem o wielu ogniwach.

Wasz krótki pobyt na Ziemi,na sferze niemowlęctwa moralnego,jest tylko pojedynczym ogniwem,
dokładnie pierwszym w długim łańcuchu,rozciągającym się przez wszechświaty i przez epoki wieczności. Nie jest tak ważne,czego nauczycie się w tym pierwszym życiu,to doświadczenie
życia tym życiem jest ważne. Nawet praca na tym świecie,choćby była najwznioślejsza,nie jest aż
tak ważna,jak sposób,w jaki tę pracę wykonujecie.

Nie ma materialnego wynagrodzenia za prawe życie,ale jest głęboka satysfakcja-świadomość
sukcesu-i ona przewyższa każde wyobrażalne,materialne wynagrodzenie. Najważniejszym
wyborem moralnym jest wybór najwyższych możliwych wartości i zawsze-na każdej sferze i na
wszystkich sferach jest wybór czynienia woli Boga. Gdy człowiek dokonuje tego wyboru jest wielki,choćby był najskromniejszym obywatelem lub najskromniejszym ze śmiertelników.

Moralność należy podnieść do majestatycznych poziomów duchowego myślenia i prawdziwie
sprawiedliwego życia. Należy nauczać moralności nie z natury ludzkiej,ale ze związku człowieka
z Bogiem. Należy tworzyć nowego ducha w człowieku,nową wolę-przydać mu nowych zdolności
poznawania prawdy,przeżywania miłosierdzia i wybierania dobroci-wolę aby istniała w harmonii
z wolą Boga,połączoną z wiecznym dążeniem,aby stać się doskonałym,nawet tak,jak Ojciec w Niebie jest doskonały.

W królestwie nieba,aby być prawym przez wiarę,należy przedtem czynić prawość w życiu codziennym jako ziemski śmiertelnik. Moralność dowolnego czynu jest określona przez motywy
jednostki. Kluczami do królestwa niebieskiego są;szczerość,więcej szczerości i jeszcze więcej
szczerości. Wszyscy mają te klucze. Gdy ludzie ich używają-posuwają się w swym stadium
duchowym-poprzez decyzje i jeszcze więcej decyzji. Należy kłaść nacisk na szczerość-oznacza to
czyste serce.

Przyboczny umysł-duch czci rozpoczyna i kończy pracę w umyśle zwierzęcym na częstotliwości 22
herców i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu. W intelekcie ludzkim rozpoczyna pracę na
częstotliwości 21 herców beta mózgu oraz pod częstotliwości od 8 do 14 poziomu. Przyboczny
umysł -duch czci kończy swą pracę w intelekcie ludzkim na częstotliwości 16 herców beta mózgu
oraz pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch czczenia-impuls religijny,pierwszy bodziec różnicujący,rozdzielający
istoty z umysłem na dwie podstawowe klasy śmiertelnej egzystencji. Duch czci na zawsze odróżnia
zwierzę z nim związane od pozbawionych duszy (embrion)istot z wyposażeniem umysłowym. Przyboczny czci powoduje pojawienie się w świadomości zwierzęcej nad zwierzęcych zdolności postrzegania rzeczywistości. Można to nazwać podstawowym ludzkim instynktem dążenia do
Bóstwa. Czczenie jest cechą kandydata do duchowego wznoszenia się.

W prymitywnych umysłach,przyboczny umysł-duch czci-nadawany tamtym prymitywnym istotom
ludzkim jako wpływ,który ich prowadził do tego stadium ewolucji człowieka,w którym pojawiło się
w umysłach prymitywnych mężczyzn i kobiet naturalne i spontaniczne czczenie przyrody. I ten duch wciąż stymulował impuls czczenia u gatunku ludzkiego,bez znaczenia,jak prymitywne mogły
być pierwsze objawy czczenia.

Duch ten wyraźnie zapoczątkował ludzki impuls czczenia,pomimo tego,że zwierzęcy strach
motywował do czczenia i że wszystkie praktyki człowieka koncentrowały się na obiektach natury.
Dla prymitywnego umysłu nie ma wielkiej różnicy pomiędzy strachem a obawą,poważaniem a
czczeniem.

Należy pamiętać,że czczenie a nie myślenie było tym wpływem,który prowadził i kontrolował cały
rozwój ewolucyjny. Największy postęp w rozwoju emocjonalnym prymitywnych ludzi stanowiło
nagłe pojawienie się prawdziwie ludzkich uczuć-grupa czci-obejmująca grozę,szacunek,pokorę a
nawet prymitywną formę wdzięczności.

We wszystkich czasach i we wszystkich tych wiekach,prawdziwe czczenie ze strony każdej ludzkiej
istoty-jak to dotyczy indywidualnego duchowego rozwoju-rozpoznawane jest przez zamieszkującego człowieka ducha,jako hołd składany Ojcu w niebie.

Strach w połączeniu z nieznajomością zjawisk natury,zrodził wkrótce prymitywną religię. Kiedy
impuls czczenia kontrolowany jest i ukierunkowywany przez mądrość-kontemplacyjne i eksperymentalne myślenie-zaczyna się rozwijać w zjawisko prawdziwej religii.

Ilościowa działalność przybocznego czczenia i przybocznego mądrości rejestrowana jest w
bezpośredniej obecności Boskiej Opiekunki na Salvingtonie jako wpływ Ducha Świętego na te dwa
najwyższe duchy-umysły i stanowi osobiste doświadczenie Matki Ducha wszechświata lokalnego.

Gdy ewolucja ssaków pośrednich dobiegła końca,nagle pojawiły się ssaki naczelne,ich mózgi już
reagowały na oddziaływanie przybocznego umysłu-ducha czci,który rozpoczął pracę na częstotliwości 22 herców. Gdy pojawiły się ssaki wczesne pracę rozpoczął duch wiedzy na
częstotliwości 24 herców. Ten duch obdarzył je potencjałem życia do 20 lat. Ssaki pośrednie obsługiwał duch rady pracujący na częstotliwości 23 herców i obdarzał je potencjałem życia do 25
lat. Duch czczenia obdarzył ssaki naczelne potencjałem życia do 40 lat. To znaczy,że mogły żyć tak
długo gdyby umierały ze starości,ale w tamtych czasach walka o byt była zbyt intensywna i
przeżycie tylu lat było raczej nie możliwe.

Najwyższy przyboczny umysł-duch mądrości pracuje tylko w umyśle ludzkim w zakresie częstotliwości od 21 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 1 do 7 poziomu do częstotliwości
15 herców beta mózgu i pod częstotliwości od 43 do 49 poziomu.

Przyboczny umysł-duch mądrości-nieodłączne wszystkim istotom etycznym dążenie do uporządkowanego i stopniowego rozwoju ewolucyjnego. Jest duchowym koordynatorem i wyrazicielem pracy wszystkich innych duchów.

Duch ten jest tajemnicą tego wrodzonego instynktu,u istot posiadających umysł,który inspiruje i
podtrzymuje praktyczny i efektywny program wznoszącej się skali bytu. Tego daru rzeczy żywych,
który przyczynia się do ich niewytłumaczalnych zdolności przeżywania,a w przeżywaniu,do
koordynacji całego ich przeszłego doświadczenia i obecnych możliwości,do uzyskania całości
wszystkiego,co każdy z pozostałych sześciu mentalnych opiekunów może zaktywizować w umyśle
danego organizmu.

Mądrość jest punktem kulminacyjnym funkcjonowania intelektualnego,jest celem czysto mentalnej
i moralnej egzystencji. Mądrość obejmuje uświadomienie sobie wiedzy,podniesione do nowych
poziomów znaczeń i uaktywnione obecnością wszechświatowego obdarzenia przybocznym mądrości. Mądrość to kontemplacyjne i eksperymentalne myślenie. Przyboczny umysł-duch
mądrości powoduje pojawienie się w czczącym umyśle tendencji do ukierunkowywania jego
uwielbienia na wyższe kanały wyrazu i ku wciąż poszerzającym się koncepcjom rzeczywistości
Bóstwa.

Kiedy siódmy przyboczny umysł-duch mądrości,zacznie sprawować swą efektywną opiekę nad
człowiekiem,wtedy człowiek w swym czczeniu zaczyna odwracać się od natury i rzeczy naturalnych do Boga i wiecznego Stwórcy wszystkich rzeczy naturalnych. Rozpoznający Boga
człowiek nieustannie wywyższa mądrość do poziomów żywej prawdy,bosko osiąganej;jednocześnie ta dusza,która się nie rozwija duchowo,ściąga żywą prawdę w dół do martwych poziomów mądrości i domen zwykłej egzaltowanej wiedzy.

Każdy normalny mózg ludzki posiada siedem ośrodków odbiorczych,które umożliwiają każdemu
przybocznemu umysłowi-duchowi łączność z ośrodkami tworzącymi intelekt ludzki,z ośrodkami
myślenia. Każdy z siedmiu ośrodków intelektu reaguje na impulsy duchowe w sobie właściwy sposób. Dlatego nie ma dwóch istot ludzkich reagujących identycznie na impulsy rozwojowe
płynące od duchów przybocznych.

Istoty ludzkie zaczynają,gdy umysł śmiertelnika zlokalizowany jest w siódmym okręgu i idą do
wewnątrz,dążąc do zrozumienia siebie,przezwyciężenia siebie i opanowania siebie. Istoty ludzkie
posuwają się okręg za okręgiem,aż dotrą do pierwszego albo wewnętrznego okręgu względnego
kontaktu i komunii z zamieszkującym śmiertelnika Dostrajaczem. Jeśli naturalna śmierć nie
zakończy ludzkiej działalności i nie przeniesie ludzkich wysiłków do światów-mieszkań.

Indywidualny postęp istot ludzkich mierzony jest ich kolejnymi osiągnięciami oraz przejściem
(opanowaniem)siedmiu okręgów kosmicznych. Te okręgi postępu śmiertelnika są poziomami
łącznych wartości intelektualnych,społecznych,duchowych i wnikliwości kosmicznej.

Śmiertelnicy zaczynają od okręgu siódmego i dążą do pierwszego a wszystkim tym,którzy dotarli
do trzeciego,natychmiast przydziela się osobistych opiekunów przeznaczenia. Ci śmiertelnicy mogą
zostać ponownie uosobieni w życiu morontialnym niezależnie od orzeczeń systemu sprawiedliwości czy jakichkolwiek innych.

Całkowita suma realizacji osobowości na świecie materialnym,zawiera się w kolejnym osiąganiu siedmiu okręgów psychicznych(kosmicznych)ludzkich możliwości. Trudno jest precyzyjnie
zdefiniować siedem poziomów ludzkiego postępu,dlatego,że te poziomy są osobiste,są inne dla
każdej jednostki i pozornie zdeterminowane przez możliwość rozwoju każdej istoty ludzkiej.
Wejście w siódmy okręg oznacza początek funkcjonowania prawdziwie ludzkiej osobowości.

Okręgi psychiczne nie są wyłącznie intelektualne,nie są też całkowicie morontialne;związane są ze
statusem osobowości,z sukcesem umysłowym,z rozwojem duszy i zestrojeniem z Dostrajaczem.
Realizacja pierwszego okręgu oznacza względną dojrzałość istoty ludzkiej. Pomyślne przejście tych poziomów wymaga harmonijnego funkcjonowania całej osobowości,nie tylko jej pewnego stadium.

Siedem okręgów psychicznych obejmuje doświadczenie śmiertelnika rozpościerające się od
najwyższego czysto zwierzęcego poziomu do najniższego poziomu morontialnego aktualnie
możliwego do skontaktowania w świadomym doświadczeniu osobowym.

To właśnie doskonale zrównoważonemu umysłowi przebywającemu w ciele o czystych zwyczajach,ustabilizowanych energiach nerwowych i zrównoważonym funkcjonowaniu chemicznym-kiedy moce fizyczne,umysłowe i duchowe są w potrójnej harmonii rozwojowej-
można przekazać maksimum światła i prawdy,z minimalną dozą doczesnego niebezpieczeństwa
czy ryzykowania prawdziwego dobra tej istoty.

We wczesnych epokach świata ewolucyjnego niewielu śmiertelników idzie na sąd trzeciego dnia.
Jednak w miarę upływu epok,coraz więcej osobistych opiekunów przeznaczenia przydziela się
zaawansowanym śmiertelnikom,a zatem coraz większa liczba rozwijających się istot uosabiana jest
ponownie,na trzeci dzień po swojej naturalnej śmierci.

Siódmy okręg psychiczny jest pod przywództwem siódmego przybocznego umysłu-ducha intuicji
działającego na częstotliwości 21 herców beta mózgu,pozostałe sześć przybocznych również
działają na częstotliwości 21 herców beta mózgu. Wspólnie obdarzają potencjałem życia do
siedemdziesięciu pięciu lat.

Szósty okręg kosmiczny(psychiczny)jest pod przywództwem szóstego przybocznego umysłu-ducha
zrozumienia pracującego na częstotliwości 20 herców beta mózgu. Pozostałe pięć przybocznych umysłów -duchów również pracują na częstotliwości 20 herców beta mózgu i wspólnie obdarzają potencjałem życia do stu dwudziestu lat.

Piąty okręg kosmiczny jest pod kierownictwem przybocznego umysłu- ducha odwagi,pracującym na częstotliwości 19 herców beta mózgu razem z pozostałymi czterema przybocznymi również
pracującymi na częstotliwości 19 herców beta mózgu. Te przyboczne umysły-duchy obdarzają
śmiertelników potencjałem życia do stu siedemdziesięciu pięciu lat.

Czwarty okręg kosmiczny jest pod kierownictwem czwartego przybocznego umysłu-ducha wiedzy
pracującego na częstotliwości 18 herców beta mózgu. Wspólnie z pozostałymi trzema duchami
pracującymi również na częstotliwości 18 herców beta mózgu obdarzają istoty śmiertelne potencjałem życia do trzystu lat. W czwartym okręgu istoty śmiertelne porzucają resztki swojej
bezwładności zwierzęcej. Żółwie żyją około trzysta lat.

Trzeci okręg kosmiczny jest pod kierownictwem trzeciego przybocznego umysłu-ducha rady
pracującego na częstotliwości 17 herców beta mózgu,pozostałe dwa również pracują na
częstotliwości 17 herców beta mózgu i wspólnie obdarzają śmiertelników potencjałem życia do
około pięciuset lat.

Ci,którzy porzucili resztki swojej bezwładności zwierzęcej docierają do trzeciego okręgu kosmicznego i otrzymują osobistego opiekuna przeznaczenia.

Drugi okręg kosmiczny jest pod kierownictwem drugiego przybocznego umysłu-ducha czczenia,
wspólnie z duchem mądrości obdarzają istoty ludzkie potencjałem życia do około tysiąca lat.
Przyboczny umysł-duch czczenia pracuje na częstotliwości 16 herców beta mózgu.

Pierwszy okręg kosmiczny obejmuje ducha mądrości pracującego na częstotliwości 15 herców
beta mózgu i obdarza człowieka śmiertelnego potencjałem życia do około dwóch tysięcy lat.

W początkowym albo siódmym okręgu obejmującym 21 herców beta mózgu,istoty ludzkie mają jednego anioła stróża,wraz z kompanią asystujących mu cherubinów,przydzielonego do nadzoru
i opieki nad tysiącem śmiertelników.

W szóstym okręgu obejmującym 20 herców beta mózgu para seraficzna,z kompanią cherubinów
przydzielana jest do kierowania wznoszącymi się śmiertelnikami w grupach po pięćset.

Kiedy zostanie osiągnięty okręg piąty i częstotliwość beta mózgu 19 herców,istoty ludzkie
zgromadzone zostają w kompaniach,mniej więcej po sto osób,pod nadzorem pary serafinów
opiekunów,działających z grupą cherubinów.

Po dotarciu do czwartego okręgu i osiągnięciu 18 herców beta mózgu,istoty śmiertelne zbiera się
w grupach po dziesięć i znowu nadzór nad nimi oddawany jest parze serafinów,którym pomaga kompania cherubinów.

Kiedy śmiertelny umysł przełamie bezwładność zwierzęcego dziedzictwa i osiągnie trzeci okręg
intelektualizmu ludzkiego oraz nabytej duchowości,wejdzie w częstotliwość beta mózgu 17 herców,
osobisty anioł(w rzeczywistości dwóch)będzie odtąd całkowicie i wyłącznie poświęcał się temu
wznoszącemu się śmiertelnikowi.

Serafin zostaje opiekunem przeznaczenia gdy dostaje przydział duszy ludzkiej,która dokonała
jednego czy więcej z trzech osiągnięć-powzięła najwyższą decyzję aby stać się podobną Bogu,
weszła w trzeci okręg,albo została powołana do jednego z rezerwowych korpusów przeznaczenia .

Opiekunowie przeznaczenia wybierani są z szeregów bardziej doświadczonych osobowości
anielskich,spośród wszystkich klas serafinów zdatnych do tej służby. Wszystkich aniołów przydziela się z grup serafinów-ochotników i te nominacje zawsze są zgodne z potrzebami
ludzkimi,jak również uwzględniają status pary anielskiej-biorą pod uwagę ich seraficzne doświadczenie,umiejętności i mądrość. Szef planetarny wybiera odpowiednią ilość doświadczonych
jednostek a potem mianuje tego serafina,którego oni wybrali jako najlepiej pasującego do
prowadzenia tej ludzkiej istoty w jej życiu. Oznacza to,że wybrali pewną parę jednakowo
wykwalifikowanych serafinów,jeden z tej pary zawsze będzie na służbie.

Zadania seraficzne mogą trwać nie przerwanie a każdy z pary anielskiej może sprawować wszystkie
obowiązki służbowe. Serafini zazwyczaj służą w parach,tak jak cherubini,ale w odróżnieniu od ich
mniej zaawansowanych towarzyszy,serafini czasami pracują indywidualnie. Praktycznie wszystkich
kontaktów z istotami ludzkimi mogą dokonywać jako jednostki. Obaj aniołowie potrzebni są tylko
do komunikacji i służby w wyższych obwodach wszechświatów.

Kiedy para seraficzna podejmie się zadania opiekunów,służą w ten sposób przez resztę życia istoty
ludzkiej. Istota dopełniająca(jeden z dwu aniołów)zapisuje przebieg tego zadania. W ewolucji
gatunku,opiekun przeznaczenia przydzielany zostaje tej istocie,która pierwsza osiągnie wymagany
okręg. Tylko serafini,którzy już długo służą,bardziej doświadczeni i wypróbowani,przydzielani są
jako opiekunowie przeznaczenia. Tacy personalni przewodnicy dzieci czasu zwani są opiekunami
przeznaczenia,co oznacza,że opiekują się istotami śmiertelnymi na ich drodze do boskiego
przeznaczenia i dzięki temu decydują o swym własnym,wysokim przeznaczeniu.

Najbardziej upragnionym stanowiskiem serafinów podczas ich misji w czasie,jest stanowisko
anioła stróża,dzięki któremu mogą zacząć misję finalizmu i zakwalifikować się do przydzielenia
do wiecznych sfer służby seraficznej. Wielu opiekunów zyskało bardzo cenne doświadczenie na
tych światach,które nie należą do grupy zespolenia z Dostrajaczem. Podobnie jak Dostrajacze,
serafini towarzyszą tym istotom przez czas jednego życia,a potem zostają wyzwoleni do nowego
zadania. Wielu przebywających na Ziemi opiekunów zdobyło to wstępne,praktyczne doświadczenie
na innych światach.

Kiedy istotom ludzkim nie uda się przetrwać śmierci,ich osobiści albo grupowi opiekunowie mogą
służyć na tej planecie,pełniąc podobne funkcje. W wypadku służby dla tak zwanych istot normalnych,seraficznych przydziałów dokonuje się zgodnie z ludzkim osiąganiem okręgów
intelektualizmów i osobowości. Tymczasowi opiekunowie przydzielani są wszystkim tym
przeżywającym śmiertelnikom,których celem jest zespolenie się z Dostrajaczem,a tacy partnerzy
człowieka mogą być przyłączeni do śmiertelnika na stałe,kiedy przetrwali śmiertelnicy osiągną
wymagany rozwój intelektualny i duchowy.

Zanim wznoszący się śmiertelnicy opuszczą światy-mieszkania,wszyscy posiadają stałych partnerów seraficznych. Aniołowie stróże,serafini służą tym indywidualnym śmiertelnikom,dla
których wyniesienia i doskonalenia został stworzony cały porządek życia wiecznego w duchowym
rozwoju . Serafini planetarni są faktycznie duchami posługującymi,wysłanymi do służenia tym,
którzy mają przeżyć śmierć.

Serafini dopełniający są aniołami rejestratorami dla śmiertelników ze światów ewolucyjnych.
Zapisy trzymane są przez parę cherubinów(cherubin i sanobin),którzy zawsze współpracują z opiekunami seraficznymi,jednak za te zapisy zawsze odpowiedzialny jest jeden z serafinów.
Okresowo dla odpoczynku i podładowania energią życiową z obwodów wszechświata,opiekun
luzowany jest przez swoje dopełnienie,a gdy jest nieobecny,towarzyszący cherubin działa jako
rejestrator,co dzieje się również w takim przypadku,gdy nieobecny jest dopełniany serafin.
W minionych epokach,na Ziemi,ci opiekunowie przeznaczenia byli właściwie jedyną znaną grupą
aniołów. Ci asystujący serafini zawsze działają jako pomocnicy duchowi śmiertelnego człowieka,
we wszystkich wielkich wydarzeniach przeszłości i teraźniejszości.

Serafini są klasycznymi aniołami z nieba;są posługującymi duchami,które żyją obok ludzi i wiele dla ludzi robią. Serafini służą na Ziemi od najdawniejszych początków istnienia inteligencji
ludzkiej. Na początku serafini byli przydzielani tylko do poszczególnych ras ludzkich Ziemi.
Jednak od czasu obdarzenia dokonanego przez Michała(Jezus z Nazaretu)są oni przydzielani w zależności od ludzkiej inteligencji,duchowości i przeznaczenia.

Aniołowie żywią niezmienne uczucia dla swych ludzkich towarzyszy. Jedynym ludzkim uczuciem,które jest dla nich w pewnym sensie trudne do zrozumienia,jest dziedzictwo zwierzęcego strachu,który nabiera tak wielkiej wagi w życiu umysłowym przeciętnego mieszkańca Ziemi.
Aniołom jest doprawdy trudno zrozumieć,dlaczego ludzie ciągle pozwalają sobie na to,aby ich wyższe zdolności intelektualne nawet wiara religijna,tak bardzo były zdominowane przez strach,
tak dogłębnie zdemoralizowane bezmyślną paniką przerażenia i lęku.

Wszyscy serafini mają indywidualne imiona,ale w zapisach ich przydziału do świata służby określani są często planetarnymi numerami. W zarządzie wszechświata rejestrowani są pod imieniem i numerem.

Droga wznoszenia się jest najważniejszym czynnikiem branym pod uwagę przy jakichkolwiek
rozważaniach,dotyczących śmiertelników czasu i przestrzeni. W systemie wznoszenia się,którego celem jest doskonalenie stworzonych pochodzących od zwierząt,istoty te korzystają z oddanej
służby Synów Boga,jaka rozciąga się na śmiertelników.

Jest wieczny cel Bogów w odniesieniu do wznoszących się klas synostwa,dotyczący śmiertelnych
istot czasu i przestrzeni. Bogowie,którzy zarządzili,że śmiertelny człowiek powinien sięgać
wyższych poziomów inteligencji duchowej przez długie epoki ewolucyjnych prób i cierpień,
wiedzą o jego statusie i o potrzebach na każdym stopniu wznoszenia się;i zawsze są bosko rzetelni
i sprawiedliwi nawet wdzięcznie miłosierni,w ostatecznym osądzie tych trudzących się życiem
śmiertelników,we wczesnym okresie rozwijających się gatunków.

Skromne istoty,pochodzący od zwierząt śmiertelnicy na światach ewolucyjnych są najniższą klasą
życia wyposażonego w potencjał nieśmiertelności. Klasy śmiertelne stanowią najniższą klasę
indywidualnej i osobowej kreacji,każdy śmiertelnik może dokonać wyboru,akceptując oczywiste
przeznaczenie wspaniałego trwania,jednak z racji ludzkiej natury nie jesteście jeszcze klasą synostwa,jesteście jeszcze całkowicie śmiertelni.

Zostaniecie zaliczeni do wznoszących się synów w tym momencie,kiedy nastąpi zespolenie,jednak
status śmiertelników czasu i przestrzeni,przed ostatecznym połączeniem przetrwałej duszy ludzkiej
z pewnym rodzajem wiecznego i nieśmiertelnego ducha jest statusem wiernych synów. Wszystkim
tym,którzy przyjęli Ojca,dał moc aby rozpoznali,że są synami Bożymi.

Zdobywanie wiecznego bytu przez śmiertelników osiąga się dzięki planowi Wiecznego Syna oraz
nieodstępnej pomocy zamieszkującego śmiertelny intelekt ludzki Dostrajacza. Śmiertelnicy mogący
żyć wiecznie są synami planetarnymi,istotami ewolucyjnymi,wywodzącymi się z zaszczepień
życia Nosicieli Życia,modyfikowanymi adamiczną infuzją życia,raczej nie jesteście wznoszącymi
się synami,ale jesteście synami z potencjałem wznoszenia się-nawet do najwyższych wyżyn chwały
i boskości-a taki status duchowy,wznoszącego się synostwa,można osiągnąć przez wiarę i współpracę,z wolnej woli,z uduchowiającymi poczynaniami zamieszkującego śmiertelny intelekt
ludzki Dostrajacza.

Opowieść o ludzkim wznoszeniu się,od sfer śmiertelników czasu do Boskich domen wieczności,jest
bardzo interesująca,ta niebiańska przygoda powinna stanowić przedmiot najwyższych dociekań
śmiertelnego człowieka.

Szansa śmiertelnika na życie wieczne; żyć wiecznie będą wszystkie dusze,każdego możliwego
stadium śmiertelnej egzystencji,pod warunkiem,że przejawią wolę współpracy z zamieszkującymi
ich Dostrajaczami i wykazują chęć znalezienia Boga oraz osiągnięcia boskiej doskonałości,nawet,
jeśli takie pragnienia będą tylko pierwszymi słabymi przebłyskami prymitywnego pojmowania tej
„światłości prawdziwej,która oświeca każdego człowieka gdy na świat przychodzi”.

Podczas gdy jeszcze się nie ujawniło czym będziecie,nawet teraz jesteście dzięki wierze synami
Bożymi,nie otrzymaliście przecież ducha niewoli,by się znowu pogrążyć w bojaźni,ale otrzymaliście ducha przybrania za synów,w którym możecie wołać „Ojcze Nasz”. Jest to wielki
fakt niebiański,że tak niskie i materialne istoty jak ludzie z Ziemi,są synami Boga,wiernymi
dziećmi Najwyższego.

Mówił niegdyś prorok w imieniu wiecznego Boga:”Nawet im dam miejsce w moim domu oraz
imię lepsze od synów,dam im imię wieczne i niezniszczalne.” A ponieważ jesteście synami,Bóg
wysłał do serc waszych ducha swego Syna. Jesteście synami,ponieważ duch Syna,duch Prawdy
został na śmiertelników wylany. Był szczodrze i niezawodnie nadany wszystkim rasom Ziemi,duch
ten zawsze przyciąga ludzi ku Boskiemu Synowi,który jest jego źródłem i ku Rajskiemu Ojcu,który
jest źródłem tego,Boskiego Syna.

Każdy syn Boga ma swój udział w ojcostwie Boga a Bóg kocha każdego stworzonego jednakowo,
synostwo jest najwyższym powinowactwem stworzonego ze Stwórcą. Zatem duchowo uświadamiajcie sobie tą wielką prawdę,którą możecie pojąć waszą wiarą-synostwo wiecznego
Boga.

Osobiste cechy Pierwszego i Wiecznego Syna przenikają w dół poprzez szeregi coraz mniej boskich a coraz bardziej ludzkich uosobień,aż docierają do istoty takiej jak ty,którą można widzieć,słyszeć i
dotknąć. Śmiertelnicy nie dostają konkretnych imion wszechświatowych,zanim nie zespolą się z
Dostrajaczem,który to związek sygnalizowany jest poprzez nadanie nowego imienia nowej istocie
przez opiekuna przeznaczenia.
Strona 4 z 4 [ Posty: 93 ]

*< 1 2 3 4
Utwórz nowy wątek   Odpowiedz w wątku  

POKŁAD KAJUT TEMATYCZNYCH Cel Życia

Nie możesz rozpoczynać nowych wątków
Nie możesz odpowiadać w wątkach
Nie możesz edytować swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz dodawać załączników
Skocz do:  
Szukaj:
Wyświetl posty nie starsze niż: Sortuj wg


wysyłanie...czekaj...


Powered by phpBB © 2002, 2006 phpBB Group
upgraded by szczyglis /2017/ v. 3.13 | 22.12.2017 [ Dziennik zmian ]
Przyjazne użytkownikom polskie wsparcie phpBB3 - phpBB3.PL
Strefa czasowa: UTC + 1
[ Time : 3.763s | 31 Queries | GZIP : Off ]